گزارشات کارورزی.پاورپوینت,طرح های توجیهی,دستورالعمل ها,تحقیق,مقالات
آخرین محصولات فروشگاه
محبوبترین محصولات
تصویر1 pic2

اطلاعیه فروشگاه

دوستان گرامی ضمن تشکرازانتخاب شما .لطفا درفرآیند خرید تمام اطلاعات موردنظر را وارد کرده تا بامشکلی برخورد ننمایید. درصورت مواجه شدن باهرمشکلی گزینه پشتیبانی دربالای صفحه راکلیک کرده ومشکل خودرابیان نمایید دراسرع وقت پاسخگوی شما عزیزان خواهیم بود. دوستان عزیزی که ازسایت های دیگر فایل خریداری می نمایند وودچارمشکل می شوند وازماخواهان رفع مشکلشون هستند خدمتشون عرض کنیم کسانی که ازاین سایت خریداری نمایند فقط میتوانیم پاسخگوی آنان باشیم نه سایت های دیگر.سپاس ازشماخوبان

رابطه بین برخی از ویژگی های آنتروپومتریک با تعادل درسطوح متفاوتی از دشواری

  دانلود تحقيق جامع وکامل پيرامون بررسی رابطه بین برخی از ویژگی های آنتروپومتریک با تعادل  در سطوح متفاوتی از دشواری فرمتdoc

 

118صفحه

     چکيده محتواي فايل:

 

بررسی رابطه بین برخی از ویژگی های آنتروپومتریک با تعادل

در سطوح متفاوتی از دشواری

چکیده

مقدمه: کنترل تعادل برای اجرای کلیه مهارت های حرکتی ضروری به نظر می رسد. یکی از فاکتورهای بسیار مهم در ثبات و تعادل، شاخص های آنتروپومتریک نظیر قد، وزن، شاخص توده بدن و اندازه های اندام تحتانی می باشد. از این رو هدف تحقیق، بررسی ارتباط بین برخی ویژگی های آنتروپومتریک با تعادل در سطوح متفاوتی از دشواری بود.

روش شناسی پژوهش: این تحقیق به صورت توصیفی تحلیلی در دانشکده تربیت بدنی دانشگاه آزاد اسلامی مشهد در سال 1387 انجام شد. در این تحقیق، 100 نمونه  شامل 50 دختر و 50 پسر به روش تصادفی غیراحتمالی از جامعه در دسترس شرکت داشتند. ویژگی های آنتروپومتریک نظیر: قد (سانتی متر)، وزن (کیلوگرم)، شاخص توده بدن (کیلوگرم بر سانتی متر مربع)، اندازه های اندام تحتانی شامل طول اندام تحتانی- طول ران و طول ساق (سانتی متر)، اندازه های کف پا شامل طول کف پا- پهنای پنجه و پهنای پاشنه (سانتی متر) برای هر نمونه جداگانه اندازه گیری شد. سپس شاخص نوسان بدن در سه وضعیت ایستاده روی دو پا، پاها در یک راستا و روی یک پا از طریق دستگاه تعادل سنج ساخت شرکت ساتراپ ایران اندازه گیری شد.

داده ها با استفاده از آزمون پیرسون و آزمون های توصیفی تجزیه و تحلیل شد.

نتایج: هیچ ارتباطی بین ویژگی های آنتروپومتریک افراد با تعادل ایستا یافت نشد(P>0/05)  و تنها در شرایط ایستاده معمولی روی دو پا بین طول کف پا، پهنای پاشنه و پهنای پنجه با تعادل ارتباط معنی داری یافت شد.

نتیجه گیری: در جامعه جوان ارتباطی بین ویژگی های آنتروپومتریک نظیر قد، وزن، شاخص توده بدن، اندازه های اندام تحتانی و اندازه های کف پا با شاخص نوسان بدن در حالت ایستا وجود ندارد. به نظر می رسد در جامعه جوان به جز ویژگی های آنتروپومتریک، فاکتورهای دیگری نظیر حس بینایی، سیستم دهلیزی و حس عمقی در ثبات تعادل نقش داشته باشند.   

کلیدواژه ها:  آنتروپومتریک – شاخص نوسان بدن – تعادل ایستا                                                

       

 

مقدمه:

در عملکرد ورزشی تمامی رشته ها توانایی حفظ تعادل از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است و تعادل و کنترل پوسچر، اساس هر فعالیت حرکتی اعم از فعالیت های ورزشی و غیر ورزشی است.

حركات انسان از تعادل شروع شده و به تعادل هم خاتمه مي يابد. در بيشتر اوقات سيستم حركتي در جريان حركت قرار نمي گيرد بلكه كار آن تنها حفظ بدن مي باشد. در هنگام ايستادن و طي حركات، انسانها بيشتر تعادل پويا دارند تا تعادل ايستا (1). فعاليت هايي كه در آن مركز ثقل بدن در يك وضعيت پايدار باقي مي ماند نظير ايستادن روي يك پا يا بالانس روي سر، به عنوان فعاليتهاي تعادلي ايستا شناخته مي گردند و چنانچه مركز ثقل دائمأ جابجا شود مانند طناب بازي و راه رفتن ، اين فعاليت ها حركات تعادلي پويا مي باشند (2). تعادل ناشي از حفظ مركز ثقل بدن در داخل سطح اتكامي باشد (3) . تعادل براي برقراري امنيت در بسياري از فعاليتها نظير مسافرت، خريد، ايستادن، چرخيدن، برداشتن اشياء و فعاليتهاي ورزشي ضروري مي باشد (3، 4، 5) . براي ايجاد يك پاسخ تعادلي مناسب نيازمند به واردعمل شدن يا همكاري سيستمهاي ديگري نيز هستيم، اين سيستمها عبارتند از: سيستم حسي-پيكري، سيستم بينايي، سيستم دهليزي و سيستم اسكلتي – عضلاني (6، 7، 8) . به عبارت ديگر، سلامت سيستمهاي عنوان شده براي ايجاد واكنش تعادلي مناسب و عملكردي ضروري مي باشد (6، 7، 9) . اختلال در سيستم تعادل شانس بروز صدمات و آسيب هاي مختلف را در فعاليت هاي روزمره و يا ورزشي افزايش مي دهد (7).

 از فاكتورهاي تأثيرگذار بر تعادل مي توان به تفاوت هاي بيومكانيكي در آنتروپومتري بدن اشاره كرد (3).

 از ابتدايي ترين اطلاعات در زمينه ارتباط بين فاكتورهاي آنتروپومتري و تعادل مي توان به اين موارد اشاره كرد كه تفاوت آنتروپومتري سبب دشواري نسبي حفظ تعادل در بچه ها در مقايسه با بزرگسالان مي شود. مركز ثقل كودكان نسبت به سطح اتكا در مقايسه با بزرگسالان بالاتر قرار مي گيرد و همين مشخصه سبب بي ثباتي بيشتر در كودكان مي شود (3). همچنين چاقي فرم وشكل بدن را تغيير داده، حجم و توده بخش هاي مختلف را افزايش مي دهد و يك سري محدوديت هاي عملكردي در رابطه با تعادل براي فرد ايجاد مي كند و سبب محدوديت در تحرك و عملكرد فرد در فعاليت هاي روزانه و ورزشي مي شود. لذا هنگام رويارويي با استرس ها و آشفتگي هاي وضعيتي روزانه، افراد چاق در معرض خطر بالاتري از زمين خوردن ها نسبت به افراد كم وزن تر هستند (10)؛ و يا اشاره شده است كه گام برداري تكنيك رايجي جهت بهبود بالانس و تعادل مي باشد و ارتباط مستقيمي با سطح اتكا دارد. در صورت به هم خوردن تعادل، افراد معمولاٌ پايداري را با برداشتن يك گام بهبود مي بخشند (11). در تلاش هاي بعدي جهت توضيح دقيق تر ارتباط  كنترل قامت و تعادل، محققان شروع به ارزيابي تأثيرويژگي هاي آنتروپومتريك از قبيل: قد، وزن و شاخص توده بدن در كنار عواملي نظير سن و جنس كردند (12). لبیدوسکا[1]  و  سویسکا[2] نقش سن، جنس، قد و توده بدن را بر روي توانايي حفظ و نگه داشتن ايستادن ايستا براي بچه هاي سنين بين 7-18 ساله ارزيابي كردند و هيچ تفاوتي را بين دختران و پسران يافت نكردند و همچنين ارتباطات ضعيف و منفي بين سن و پارامترهاي نوساني در زمان ارائه بازخورد به بچه ها گزارش نمودند(13). در مطالعه مشابهي از نوسان وضعيتي با ايستادن ايستا، ادنریک[3] و سادنست[4] شدت نوسان بزرگتري را در پسران نسبت به دختران زير سن 10 سالگي يافتند (14). قد و وزن هم دردختران ارتباطي با نوسان نداشتند و در پسران هم فقط بيانگر 20% از تغييرپذيري نوسان بود (14). در بررسي هايي كه از راه رفتن و ثبات قامتي در پسران سنين 8-10 ساله به عمل آمده، مک گرو[5] و ديگران نوسان بزرگتري را در جهات مختلف در پسران چاق در مقايسه با پسران هم سن و سال و غيرچاق گزارش كرده اند. اين تفاوت ها زماني كه بينايي و سطح اتكا تغيير يافته بودند بسيار بزرگتر بودند(15). بطور كلي توافق كلي در رابطه با تأثير سن، جنس و ويژگيهاي آنتروپومتريك بر ميزان پيشرفت كنترل قامت وجود ندارد (12).

با توجه به تحقيقات مطالب ارائه شده فوق مي توان به عدم توافق قريب به اتفاق تحقيقات درزمينه تأثير ويژگي هاي آنتروپومتريك با تعادل وجود دارد. چنانچه در تحقيقي ارتباطي بين سن، جنس، قد، توده بدن با تعادل ديده نشده (13) و در تحقيقي ديگر اين ارتباط به صورت ضعيف مشاهده شده است (14، 15). در تحقيقات قبلي، جامعه مورد مطالعه افراد بين سنين 6-19 سال بوده است، شايد اين اختلاف سني و دامنه وسيع سني باعث ايجاد تضاد در نتايج مطالعه شده است. مسلماٌ، تعادل يك كودك 7 ساله با تعادل يك فرد 19 ساله متفاوت خواهد بود و قابل مقايسه با يكديگرنخواهند بود. از طرف ديگر، ارتباطاتي كه بين چاقي (10) و سطح اتكاء (11) در مطالعات ارائه شده به صورت تئوريكي بوده است و حاصل كار تجربه و كار محققين نبوده است. همچنين در تحقيقات اشاره شده، متغيرهاي متفاوتي مورد ارزيابي قرار گرفته است. به عنوان مثال، از طول گام و زمان گام و سرعت گام به عنوان متغير اسم برده شده است (11) كه اين متغيرها نمي تواند نشان دهنده تمام ويژگي هاي آنتروپومتريك فرد باشد. از طرف ديگر، در مطالعات ارائه شده (10، 11، 13، 14، 15) به صورت اجمالي به تمامي ويژگي هاي آنتروپومتريك پرداخته نشده است. بنابراين نمي توان چند مطالعه با روش كار متفاوت ، جامعه مورد مطالعه متفاوت و متغيرهاي متفاوت را با يكديگرمقايسه كرد. لذا در تحقيق حاضر سعي شده است با محدودكردن دامنه سني (دانشجويان) متغيرهاي جديدتر و كلي تر و روش كار دقيق تر به رفع نقايص تحقيقات قبلي كمك شود. هدف تحقيق حاضر، بررسي ارتباط بين ويژگي هاي آنتروپومتريك با تعادل ايستا و پويا در سطوح متفاوتي از دشواري در دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي مشهد مي باشد.   

 


[1]  Lebiedowska

[2]  szcyewska

[3]  odenrick

[4]  sandstedt

[5]  MCGraw


اشتراک بگذارید:


پرداخت اینترنتی - دانلود سریع - اطمینان از خرید

پرداخت هزینه و دریافت فایل

مبلغ قابل پرداخت 7,000 تومان
عملیات پرداخت با همکاری بانک انجام می شود
کدتخفیف:

درصورتیکه برای خرید اینترنتی نیاز به راهنمایی دارید اینجا کلیک کنید


فایل هایی که پس از پرداخت می توانید دانلود کنید

نام فایلحجم فایل
file634_1762953_1089.zip5.6 MB





پرفروش ترین محصولات
نظرسنجی
بیشتر چه فایل هایی نیازدارید تادرسایت قرار دهیم؟